خارآور

«لغت نامه دهخدا»

[وَ] (نف مرکب) پرخار خارور خاردار (|| اِ مرکب) درخت خارآور آن را به عربی العضاه گویند اسم مرکبی است از خار و فعل آوردن (فرهنگ شعوری ج 1 ص 361 ||) منسوب به پارچهء خارا (ناظم الاطباء) موجدار.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر