«لغت نامه دهخدا»
[رِ] (اِخ) ترجمهء لقبی است که اشک بیستم به پسرش مهرداد داد چون یکی از سرداران مهرداد بنام کارن لشکر طرف مقابل را شکست داده بیش از آنچه مقتضی بود آن را تعقیب کرده دور رفت وقتی که بر می گشت راه او را قوای تازه نفسی قطع کرد و خود او اسیر گردید یا کشته شد این قضیه باعث فرار قشون مهرداد گردید و شاهزادهء اشکانی مجبور شد بشخصی پاراراکس نام یکی از تبعهء پدرش پناه برد و او خیانت کرده مهرداد را در زنجیر نزد گودرز فرستاد شاه با مهرداد بسیار ملایمتر از آن که انتظار بخواند نه اشکانی (از ایران باستان ج 3 « رومی » یا « خارجی » میرفت رفتار کرد یعنی بجای آنکه او را بکشد اکتفا کرد باینکه او را ( ص 2421.