خارخار کردن

«لغت نامه دهخدا»

[کَ دَ] (مص) ستیزه کردن درافتادن : اندر دو چشم خویش زند خار خشک مر دشمنی که با توکند خارخارفرخی تا بر کسی گرفته نباشد خدای خشم پیش تو ناید و نکند با تو خارخار منوچهری.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر