خارچین

«لغت نامه دهخدا»

(اِ مرکب) آنچه برای محافظت گرد باغ و زراعت و دیوار خانه از خار و چوب بند سازند برای عدم دخول مردم و حیوانات موذیه (غیاث اللغات) (آنندراج) : چنان باغی کزو گلچین نیارد گل برون بردن نه آن باغی که باید خارچین از بیم دزدانش عرفی (از آنندراج) رجوع به خار شود (|| ص مرکب) که خار بیرون آرد : آن حکیم خارچین استاد بود دست میزد جابجا می آزمودمولوی || منقاش (زمخشری) منماص (زمخشری).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر