خارشکر

«لغت نامه دهخدا»

[شِ]( 1) (اِ مرکب) گیاهی است از دستهء لوله گلی ها و نهنج آن کروی و پرخار است و مادهء قندی ترشح می کند که آن را echinops - (1) ( شکرتیغال گویند و برای تسکین سرفه مؤثر است (گیاه شناسی گل گلاب ص 261.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر