خارکن

«لغت نامه دهخدا»

[کَ] (اِ) بوتهء خار (آنندراج) (برهان قاطع) (فرهنگ شعوری) (فرهنگ رشیدی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر