خاسف

«لغت نامه دهخدا»

[سِ] (ع ص) لاغر مهزول || متغیراللون || غلام سبک || مرد فقیه (اقرب الموارد) (منتهی الارب ||) چشمه ای که آبش بتک رفته باشد (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر