«لغت نامه دهخدا»
[شُ دَ] (مص مرکب)گرد و خاک به کسی یا چیزی نشستن انعفار (زوزنی) اِعتِفار (مهذب الاسماء) تَتَرُّب تَرَب رَغم (اقرب الموارد).