«لغت نامه دهخدا»
[کِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب)خاک و گرد متعلق براه غبار خاکی که بر لباس شخص بازگشت کرده از مسافرت می نشیند|| « خاک راه او هستم » : افتاده بنده کوچک «|| هنوز خاک راهش را پاک نکرده » : رنج سفر خستگی سفر.