خاکش

«لغت نامه دهخدا»

[کَ] (اِ مرکب) مخفف خاک کش است و آن تخته ای است که دهقانان زمین شیار کرده را بدان هموار کنند (برهان قاطع) (آنندراج) (فرهنگ شعوری ج 1 ص 367 ) ماله که زمین را بعد از تخم افشاندن به آن هموار کنند رجوع به خاک کش شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر