خاک گران

«لغت نامه دهخدا»

[کِ گِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) خاک سنگین این ترکیب از یک نظر قدیمی دربارهء عناصر نشأت گرفته است و آن این بوده که قدماء ترتیب قرار گرفتن عناصر را بر این نهج می دانسته اند: خاک بواسطهء ثقل خود در زیر همهء عناصر است بر روی آن آب بواسطهء آن که سبکتر از خاک است قرار دارد، و بر روی آب باد (هوا) بواسطهء سبکی و بر روی باد (هوا) آتش است : مر آتش سوزان را مرباد سبک را مرآب روان را و مر این خاک گران را ناصرخسرو.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر