خاک و ماک

«لغت نامه دهخدا»

[کُ] (اِ مرکب، از اتباع)خاک : تا بخاک اندرت نگرداند خاک و ماک از تو بر ندارد کاررودکی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر