«لغت نامه دهخدا»
( [لِءْ] (ع ص) شتری که فروخوابد بی علتی یا حرونی کند و نگذارد جا را یقال: ناقه خالی ء( 1) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) ( 1 - نعت است از خلأ.