«لغت نامه دهخدا»
[تَ] (مص مرکب) تهی داشتن : اندرون از طعام خالی دار تا در او نور معرفت بینیسعدی (گلستان ||) خلوت کردن با( 1) : امیر « بر » در این معنی کلمهء « خالی داشتن » از سرای برآمد و بر ایشان خالی داشت تا نماز دیگر (تاریخ بیهقی) ( 1) - حرف اضافهء است.