خالی گردیدن

«لغت نامه دهخدا»

( [گَ دی دَ] (مص مرکب) تهی شدن از چیزی تَعَرّی (منتهی الارب)( 1) - خالی گردیدن سرای یا خانه؛ بدون ساکن شدن آن( 2 است « خالی گردانیدن » - خالی گردیدن مجلس؛ خلوت شدن آن بدون بیگانه و اغیار شدن آن ( 1) - این مصدر مطاوعهء مصدر 2) - فع این ترکیب بیشتر در وقتی استعمال میشود که خانهء استیجاری بدون مستأجر شود ).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر