«لغت نامه دهخدا»
[بَ] (ص مرکب) فاحشهء ناپخته و تازه کار و بی تجربه || پسرک ملوط ناپخته پسرک رسوا و بی تجربه : شاگرد کل جوهریند این همه در حرص ز استاد قوی تر شده این خام بغایانسوزنی رجوع به بغا شود.