«لغت نامه دهخدا»
[مُ دَ] (مص مرکب)ساکت ماندن بیصدا ماندن خاموش ماندن : ندانم تو خامش چرا مانده ای پس آن داستانها چرا خوانده ایفردوسی سه بار آن سخن را بر ایشان براند چو پاسخ نیامدش خامش بماندفردوسی.