خامش ماندن

«لغت نامه دهخدا»

[مُ دَ] (مص مرکب)ساکت ماندن بیصدا ماندن خاموش ماندن : ندانم تو خامش چرا مانده ای پس آن داستانها چرا خوانده ایفردوسی سه بار آن سخن را بر ایشان براند چو پاسخ نیامدش خامش بماندفردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر