خانع

«لغت نامه دهخدا»

[نِ] (ع ص) متهم بدکار در گمان افکننده ج، خُنَّع خَنَعَه (از اقرب الموارد) (از تاج العروس) (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء ||) فروتن و نرم گردن (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر