«لغت نامه دهخدا»
قاتل الذئب هم خوانند و در قوه مانند خانق النمر بود اما » : [نِ قُذْ ذِءْبْ] (ع اِ مرکب)نوعی گیاه سمی است در اختیارات بدیعی آمده مخصوص است به گرگ که وی را زودتر می کشد همچنانکه خانق النمر مخصوص است به پلنگ خانق الذئب مخصوص است بگرگ و آن بتحقیق خربق سیاه است و طبیعت آن گرم و خشک در آخر درجهء سیم و چون بکوبند و بر گوشت خام افشانند نوعی از خانق النمر است » : در تحفهء حکیم مؤمن این گیاه چنین تعریف شده است « گرگ چون بخورد بمیرد و این مجرب است برگش شبیه به برگ دلب و از او کوچکتر و تیره تر و تشریفات او زیاده تر و از ساق او شاخهای باریک دراز رسته و بالخاصیه خال زنگی کثکی « کشندهء گرگ است و در سایر افعال مثل خانق النمر، و ابن ماسویه گوید او اسقیل است.