«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ یِ خِ رَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) خانه ای که انسان برای آن دنیا بنا می کند || سرای دیگر آن دنیا دارالَاخره || بمزاح خانهء بس کوچک را گویند || چهاردیواری بی ساختمان.