«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ یِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) بادگیر عمارت تابستانی (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) بادخانه || مثلثهء هوایی یعنی برج جوزا و میزان و دلو (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) (شرفنامهء منیری ||) کنایه از برج میزان است که بعقیدهء منجمین از بروج هوایی است و رسیدن شمس در برج میزان اعتدال خریفی است : سنبلهء چرخ را خرمن شادی بسوخت کآتش خورشید کرد خانهء باد اختیار خاقانی.