«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ یِ زَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) دانهء زنجیر حلقهء زنجیر : هزار حیف که در دودمان عشق نماند کسی که خانهء زنجیر را بپا دارد تنها (از آنندراج) ما ز قید او نمیخواهیم پا بیرون کشیم ورنه در باز است دایم خانهء زنجیر را کلیم (از آنندراج).