«لغت نامه دهخدا»
[نَ / نِ نِ شَ تَ] (مص مرکب) فرورفتن بعضی از خانه ها بعد از ساخته شدن و تمام گشتن آن رخته در سقف و دیوار خانه پدید آمدن (از آنندراج) فرورفتن خانه : خانه ای ساختم برای نشست خود نشست و مرا مسافر کرد استاد (از آنندراج) ز دل شکستگی آه از جگر زبانه کشید که خانه چون بنشیند غبار برخیزد اشرف (از آنندراج) از نشینندگان کسی چو نماند عاقبت چون نشست خانهء ما اشرف (از آنندراج ||) در خانه نشستن؛ انزوا اختیار کردن عزلت گرفتن گوشه گرفتن.