«لغت نامه دهخدا»
[وَ] (اِ) مشرق (برهان) (شرفنامهء منیری) خاور : هم از خاوران تا در باختر ز کوه و بیابان و از خشک و ترفردوسی بخفت و چو خورشید از خاوران برآمد بسان رخ دلبرانفردوسی ذره ای کز عراق برخیزد رشک خورشید خاوران باشد سلمان ساوجی|| مغرب را نیز گویند (از برهان قاطع).