خاوصی

«لغت نامه دهخدا»

[وُ صی ی] (اِخ) محمد بن ابوبکربن عبدالرحمن خطیب خاوصی( 1)مکنی به ابوبکر از ابوالحسن علی بن سعید مطهری روایت کرد و از او ابوحفص عمر بن احمد نسفی حدیث دارد (از یاقوت در معجم البلدان) ( 1) - ظاهراً منسوب به خاوص است ولی صاحب معجم البلدان آنرا بضم واو یعنی خاوُصی آورده است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر