خباء

«لغت نامه دهخدا»

[خِ] (ع مص)( 1) چیستان گفتن برای در غلط افکندن چون: خاباته هکذا مخاباه و خباء؛ چیستان گفتم تا او را در غلط افکنم (از ناظم الاطباء) ( 1) - این صیغه مصدر دیگر مخاباه (باب مفاعله) است.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر