خباییدن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ دَ] (مص) خاییدن دندان نرم کردن (از برهان قاطع) (از آنندراج) : از آن کرده ست محنت تیزدندان که حلق دشمنانت را خباید؟.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر