خبأه

«لغت نامه دهخدا»

یعنی دختر ملازم خانه به از غلام بدکار است (از متن اللغه) ( 1) - در ؛« خبأه خیر من یفعه سوء » : [خُ ءَ] (ع اِ) دختر( 1) بنت و منه در معنای « خبأه » آمده است ظاهراً خبأه به این معنی مؤنث خَبْأ است منتهی « نبات » منتهی الارب و در ناظم الاطباء کلمه خبأه به معنی نه بصورت مفرد « خبأه الارض » همواره بصورت اضافه مستعمل است یعنی « نبات ».
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر