خبر گرفتن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بَ گِ رِ تَ] (مص مرکب)کنایه از استفسار احوال کردن باشد (از آنندراج) پرسیدن از وقعه یا حالتی (یادداشت بخط مؤلف) : از حال زندانیان همه وقت خبر گیرد (مجالس سعدی ص 25 ) خبرم نگیرد و چون پی عرض لب گشایم ز سؤال پیش گوید چو تو بیخبر ندارم درویش واله هروی (از آنندراج) وحشت زدگی بین که بریدند سرم را جانان نتوانست گرفتن خبرم را وحید (از آنندراج) ز بی دردی بدرد ما نپردازند غمخواران همی آیینه می گیرد خبرگاه از نفس ما را صائب (از آنندراج) هر که در سایهء آن سرو روان جا گیرد می تواند خبر از عالم بالا گیرد مخلص (از آنندراج) صاحب آنندراج گوید: به اصطلاح لوطیان و شوخ - ( رفع این قباحت میشود ( 1 « از » طبعان ایران به معنی فعل بد کردن، که عبارت از زنا و لواطت است( 1) می آید، لیکن با صله می گوید: خبر کسی گرفتن بفتحتین به اصطلاح لوطیان ولایت « چراغ هدایت » و فرهنگ « چهارشربت » صاحب غیاث اللغات بنقل از مستعمل شود این معنی منظور نباشد « از » به معنی زنا و لواطت بکسی کردن باشد و چون با حرف.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر