«لغت نامه دهخدا»
( [خَ کَ دَ] (مص مرکب)اشتباه کردن براه غلط رفتن بر اشتباه رفتن بخطا افتادن از راه مستقیم منحرف شدن بناصواب رفتن( 1 است که بدون قصد و شعور انجام شود یعنی راهی رفته شود که برخطاست ولی « کج روشی » یا « اشتباه » 1) - مقصود از این معانی ) در آن شعور و قصدی هم نباشد.