«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع مص) مقیم گردیدن در جای (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء) در محلی اقامت کردن در مکانی جای برای اقامت گرفتن (متن اللغه) (معجم الوسیط) (اقرب الموارد) (تاج العروس) در آمدن در جای (از منتهی الارب) (متن اللغه) (ناظم الاطباء ||) دم گرفتن کودک را از گریستن (از منتهی الارب ||) پنهان کردن( 1) (تاج المصادر بیهقی) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (متن اللغه) (معجم الوسیط) (تاج العروس) ( 1) - این معنی در نزد بنی تمیم است (از ناظم الاطباء) در اقرب الموارد آمده: لغه فی خبأ ولی در آن اشاره نشده است که آن از بنی تمیم می باشد.