خبقه

«لغت نامه دهخدا»

[خِبْ بِ قَ] (ع ص) شتر ماده گشاده گام (از منتهی الارب) این صفت همواره با موصوف خود یعنی ناقه استعمال میشود زنان نیز نقل شده « حُزُقَّه حزقه ترق عین بقه » و این عبارت آنها بصورت « خبقه خبقه ترق عین بقه » : عرب در ترقیص اطفال خود میگویند است رجوع به حزقه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر