خبه

«لغت نامه دهخدا»

[خُبْ بَ] (ع اِ) جای گرد آمدن آب که گرداگرد آن گیاه روید (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر