خبی

«لغت نامه دهخدا»

[خَ بی ی] (ع اِ) ابوریحان بیرونی آرد: خبی آن بود که پنهان کرده آید اندر مشت (از التفهیم).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر