«لغت نامه دهخدا»
« خبیوه » و « خبیوره » و « خبیر » [خُ] (اِ) سامان کار (آنندراج ||) جمع حساب (از آنندراج ||) تودهء ریگ (از آنندراج) رجوع به شود || طبق چوبین (از برهان قاطع) طبقی بود از چوب گز یا بید بافته (از فرهنگ اوبهی) مؤلف لغتنامه را نظر برآن است که است « چبین » این کلمه مصحف.