«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِ) خاموشی (برهان قاطع) صاحب آنندراج و انجمن آرای ناصری و ناظم الاطباء نیز آنرا خاموشی معنی کرده اند و ناظم الاطباء آنرا صفت آورده است : گر شمس تبریزی مرا کردی اشارت گفتمی ایندم چو تنگ آورده است خپ کردم از بیش و ز کم مولوی (از فرهنگ جهانگیری (||) فعل امر) امر به خاموشی (برهان قاطع) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) خاموش باش دم مزن (ناظم الاطباء) ساکت شو دم فروبند اسکت صه : فلک را دوش می گفتم که ما را بجز آسایشی از تو طمع نی فلک چون این سخن بشنید گفتا برو ابن یمین خپ باش( 1) یعنی ابن یمین (از جهانگیری) ( 1) - خب باش بهمین معنی آمده است.