خپاک

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (اِ) چاردیواری باشد که شبها گوسفند و خر و گاو را در آن کنند (برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری) (انجمن آرای ناصری) (آنندراج) (ناظم الاطباء) نشستگاه گوسفندان( 1) (شرفنامهء منیری) آغل : هزار کس که چو گوساله رانده ام بخپاک حکیم سوزنی (از فرهنگ جهانگیری) ( 1) - در شرفنامهء منیری برای این کلمه علاوه بر معنای فوق چنین آمده: یا چهاردیواری که سرگشاده باشد از این معنی بدست می آید که نشستگاه گوسفندان بنظر او اعم از محل سرپوشیده یا سرباز است ولی از فحوای قول سایر فرهنگ نویسان برمی آید که مقصود چاردیوار بدون سقف است و حتی جهانگیری نیز بدان تصریح کرده و به این ترتیب میتوان آن را بهاربند مصطلح امروزیان نامید.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر