«لغت نامه دهخدا»
[خِ] (ع اِ) دست پناه دستکش دستانه (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء ||) دستبانات و آن دستکشهایی است که حاملین بار بر دست می کنند و واحد آن خِتاعَه می باشد || کف دستی از پوست که صیاد در صید بر دست میکند (متن اللغه ||) جِ ختیعه پوستی است که تیرانداز ابهام خود را با آن می پوشاند (از معجم الوسیط).