«لغت نامه دهخدا»
[خِ مَ] (ع اِ)( 1) موم و لک و غیره که بر آن مهر کنند (غیاث اللغات) (آنندراج) ( 1) - بنا بر قول صاحب غیاث اللغات و آنندراج تاء آخر کلمه تاء تأنیث است.