«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع مص) فریفتن (از شرفنامهء منیری) (ناظم الاطباء) (متن اللغه) (معجم الوسیط) (اقرب الموارد) (تاج العروس): و صنف تعلموه للاستطاله والختل (از حدیث حسن در صفت طلاب بنقل معجم الوسیط ||) آرام آرام از پشت شکار راه یافتن بجهت صید تا آن ای پنهان شدن گرگ ؛« ختل الذئب الصید » : حیوان متوجه تعقیب خود نشود (از متن اللغه ||) برای صید در محلی مخفی شدن منه برای شکار (از متن اللغه) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء ||) در اطراف دشمن گشتن و بر دشمن دست یافتن از محلی که او واقف نیست (از معجم الوسیط): کانی انظر الیه یختل الرجل لیطعنه (از معجم الوسیط).