ختم گشتن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ گَ تَ] (مص مرکب) تمام شدن بعد از آن دیگر چیزی نبودن بپایان رسیدن : یکی ختم نبوت گشته ذاتش یکی ختم ممالک بر حیاتشنظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر