«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع مص)( 1) بریدن غلاف سر نرهء ولد (از منتهی الارب) (متن اللغه) (معجم الوسیط) (اقرب الموارد) ختنه کردن (دهار) (تاج المصادر بیهقی) سنت کردن (یادداشت بخط مؤلف ||) بریدن قطع کردن (متن اللغه) (معجم الوسیط) (منتهی الارب) (ناظم نصر و » الاطباء ||) مجلس ختنه سوران یعنی مجلسی برای ختنه بر پاکردن ( 1) - بنابر قول متن اللغه فعل ثلاثی مجرد آن از باب مینامند و در وزن فعیل دختر و پسر را هر دو « مختونه » و اگر دختر باشد « مختون » میباشد طفل ختنه شده را اگر پسر باشد « ضرب برای دختر است « خفض » برای پسر و « ختن » میگویند بعضی ها میگویند « ختین ».