ختن

«لغت نامه دهخدا»

[خَ تَ] (اِخ) ابومعاویه سلمه بن مسلم ختن و صهر عطاء مغربی وی از عطاء روایت کرد و از او معن بن عیس و هیثم روایت داشتند ابن ابی حاتم گفت از پدرم راجع به او سوال کردم گفت در حدیث قوی نیست و در نزد او مناکیری است که موجب ضعف او میشود (از انساب سمعانی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر