«لغت نامه دهخدا»
[خُتْ تی] (اِخ)( 1) یحیی بن موسی بن خت بلخی ختی از عبدالله بن نمیر کوفی و ابی اسامه کوفی و عبدالرزاق و جز اینها روایت - ( کرد وی از ثقات است و موسی بن هارون و عبدالرحمن و جعفربن محمد قریانی از او حدیث کردند (از انساب سمعانی) ( 1 برای منسوب به خُتّ که لقب مردان است بکار میرود « ختی » سمعانی گوید.