خثه

«لغت نامه دهخدا»

[خَ / خُثْ ثَ] (ع اِ) مشتی چوب ریزه که آتش در آن کرده افروزند (از آنندراج) (از معجم الوسیط) (از متن اللغه).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر