خجر

«لغت نامه دهخدا»

[خَ جَ] (ع ص) بوی قسمتهای پایین بدن بوی مقعد( 1 ||) بدبویی سعال (از منتهی الارب) بدبویی سرفه (از ناظم الاطباء||) صدای آب بر دامن کوه( 2) (از اقرب الموارد) ( 1) - عبارت متن اللغه چنین است: نتن السفله، نتن الدبر ( 2) - در اقرب الموارد چنین آمده است: صوت الماء علی سفح الجبل.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر