«لغت نامه دهخدا»
[خُ جَ تَ / تِ رَ] (اِ مرکب)رفیق خجسته رفیق مبارک رفیق خوش خصال رفیق نکوسیرت : گفت با بشر کای خجسته رفیق باز پرسم بگو که از چه طریقنظامی.