خجسته فی

«لغت نامه دهخدا»

[خُ جَ تَ / تِ فَ] (ص مرکب) نکوسایه سایه مبارک سایه با یمن، سایه با میمنت : فرخ فری که بر سرش از ماه و آفتاب چتر است آورده چنانکه در ابیات « فی » چون دو بال همای خجسته فی( 1) منوچهری ( 1) - اصل این کلمه فی ء است و منوچهری بجای آن قافیه آورده و حذف این گونه همزه در نظم و نثر متقدمان روا بوده است « شی ء » را بجای « شی » بعد.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر