«لغت نامه دهخدا»
[خَ جِ تَ] (مص مرکب)شرمسار یافتن خجلت کشیده یافتن شرم زده یافتن شرمگین یافتن خجل دیدن : چو خسرو را بخواهش گرم دل یافت مروت را در آن بازی خجل یافتنظامی.