خجندی

«لغت نامه دهخدا»

نام او را « تاریخ » [خُ جَ] (اِخ) احمدبن یعقوب بن عفیربن الجنیدبن موسی التمیمی خجندی مکنی به ابوالفضل ابوعبدالله حاکم در آورده و گفته است که ابوالفضل خجندی مرد کلانسال بود که بمکه مجاور شد و از ابن ابی مسره و علی بن عبدالعزیز حدیث شنید ولی کتابش بسرقت رفت ما بمسجد جامع از او حدیث خواستیم او از حفظ بر ما املاء حدیث کرد حاکم میگوید بنا بروایت او از ابی سعید حسن بن علی بصری از خراس بن انس حدیث حیا و ایمان بشکل واحدی اند بعد حاکم گفت که او این حدیث را برای ما در شوال سال 337 ه  ق بیان کرد (از انساب سمعانی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر